Παρασκευή, 12 Νοεμβρίου 2010

θα περασει,που θα παει;

Η εβδομάδα αυτή είχε λύπη,χαρά,ευτυχία,συναισθηματικό κενό το οποίο δεν λέει να συρρικνωθεί και κυρίως κάτι από έναν παλιό μου εαυτό,το οποίο ήταν ξεχασμένο.
Η εβδομάδα αυτή δεν χαρακτηρίζεται από τις καλύτερες γιατί απλά συνειδητοποίησα κάποια πράγματα,έμαθα και πληγώθηκα από γεγονότα που συνέβησαν,στενοχωρήθηκα από κάποιες συμπεριφορές και κυρίως άτομα που δεν νοούν να σε καταλάβουν,παρόλο που κάνουν... φιλότιμες προσπάθειες και κυρίως παριστάνουν κάτι που ουσιαστικά δεν είναι.
Δεν μπορείς να υπολογίζεις σε ανθρώπους που κοιτάνε πώς θα σου βγάλουν το μάτι,ενώ εσύ κοιμάσαι όρθιος και δεν θέλεις να δεχτείς και να αντιμετωπίσεις την αλήθεια.
Δεν μπορείς κα καταφύγεις πουθενά.
Θέλεις να ξεσπάσεις και δεν μπορείς.
Θέλεις να ουρλιάξεις με όση δύναμη σου έχει απομείνει αλλά δεν σου βγαίνει τίποτα...
ΚΕΝΟ...ΑΥΤΟ ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ...
Το ερώτημα είναι:ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ;

5 σχόλια:

Marsy είπε...

Δεν είναι καλά τα πράματα ε; :(
Don' worry Νικολετίτσα!
Ένας μήνας και θα έρθω για μπάφους και προ Β)

Να προσέχεις :*

Fleur είπε...

οοο...ασχημο να αισθανεσαι κενο.:(

nikol είπε...

οχι και τοσο Μαριλενα...και να ερθεις τα ιδια θα ειναι.μπορει και λιγο καλυτερα.
σε περιμενω:-p

nikol είπε...

nai fleyr..poli asxhmo

*Douli* είπε...

Σταματάει να υπάρχει όταν νιώσεις κάτι,οτιδήποτε.

Και είναι πολύ εύκολο, αν δεν έχεις, πάρε ένα σκύλο ή αν δεν μπορείς να τα βγάλεις πέρα πάρε ένα ζωάκι που θέλει λιγότερη φροντίδα...

Αμέσως θα αιστανθείς.